آری،آری،زندگی زيباست،    

زندگی آتشگهی ديرينه پابرجاست،

گر بيافروزيش،رقص شعله‌اش در هر کران پيداست،

ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست. 

/ 5 نظر / 2 بازدید
smoolier

باور کن خيلی سخته تو شرايطی که به پوچی رسيدی بخوای اينارو باور کنی ... حرفات يه کم برام غريبن ... شايد همونی که تو ميگی درست باشه ...

xxxxx

سلام به نظر من کار جالبی کردی از زيبايی نوشتی در اين زمونه که همه غرق نا اميدی هستن بايد کسانی باشن که از زيبايی بگن . واقعا کار جالبی هست موفق باشی بدرود

xxxxx

گر چه من خودم از همه بدترم .................................................

setayesh

چرا بايد اينقدر بين آدمها فرق باشه؟.......يکی زيبايی و خوشبختی رو اونقدر کامل احساس کنه که ازش بنويسه.....يکی حتی از خوندت زيبايی تشريح شده تعجب کنه و بگه؛ مگه ميشه؟!!!! گفتين عدالت رو با کدوم دال می نويسن؟....

دره

در جواب دوستانی که نظر دادن {البته با اجازه گران ناز} نکته اش تو همينه.. اين شعر می گه :گر بيافروزيش....قرار نيست خودش خود به خود روشن بشه ! هيچ چيز قرار نيست خودش خود به خود انجام بشه! بايد بلند شيم ! از ته دل بخوايم و با تمام وجود مثبتانه!!! تلاش کنيم تا روشنش کنيم ..اگه من تلاش نکنم هيچ کس هم برای من تلاش نمی کنه .فوق اش کاری که بکنه اينه که دو سه روز کمک کنه اگه من بلند نشدم اونم بايد بره پس صبر نمی کنه!............ اگه تونستی روشنش کنی اونوقت تو هم می بينی که زيباست گرمه.قشنگه..وگرنه اين گناه توست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!