ساعت ٥:٤۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۸/۱٠  کلمات کلیدی:

 

به قول یکی از دوستام "زندگی همش trade off  داره" هر کسی به قيمت از دست دادن يه چيزايی، يه سری چيز ديگه رو به دست مياره.
يه نفر ميره دنبال پول، علم رو فراموش می‌کنه. يه نفر ميره دنبال علم، دوستاش رو فراموش می‌کنه. يه نفر هم علم رو وهم پول رو ول کرده، عوضش ۱۰۰۰ تا دوست داره. بعضيها هم به يه حدی از چند تا از اينا می‌رسن. مثلا خانواده تشکيل می‌دن و می‌رن دنبال پول. يا می‌شن شاگرد اول کلاس، خيلی هنر کنن به مادر و پدرشون هم  می‌رسن ولی ديگه ۱۰۰۰ تا دوست ندارن. اکثر افراد يه حداقلی رو از هر کدوم نگه می‌دارن. حالا اون حد رو چطوری تعيين می‌‌کنن؟
ارزش هر کدوم از اينا برای هرکسی فرق می‌کنه و هر کسی به سليقه خودش وقتش رو بين اونا تقسيم می‌کنه. همه رو در ضريبهاشون ضرب می‌کنه، اونايی که به دست آورده رو مثبت و اونايی که از دست داده رو منفی، با هم جمع می‌زنه.
اون کسی برنده است که حاصل جمعش مثبت و هر چی می‌تونه بيشتر باشه. نظر تو چيه؟